Τρίτη 3 Μαΐου 2011

"Έφυγε" ο καλός μας άνθρωπος...

Αναρτήθηκε από...... energoipoliteskv.blogspot.com


Απεβίωσε την Τρίτη, σε ηλικία 84 ετών, ο αγαπημένος Έλληνας κωμικός Θανάσης Βέγγος.

Ο Θ.Βέγγος άφησε την τελευταία του πνοή στο νοσοκομείο «Ερυθρός Σταυρός», όπου νοσηλευόταν το τελευταίο διάστημα.

Ο αγαπημένος κωμικός είχε υποστεί βαρύτατο εγκεφαλικό επεισόδιο και τον τελευταίο ενάμισι μήνα νοσηλευόταν σε καταστολή στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του «Ερυθρού Σταυρού».

Ο Θανάσης Βέγγος έφυγε από τη ζωή....διακριτικά έτσι όπως έζησε, παρά την φήμη του και το γεγονός ότι δημοσιογράφοι και κάμερες τον πολιορκούσαν στενά τα τελευταία χρόνια. Απέφευγε τις συνεντεύξεις και στις λιγοστές δημόσιες εμφανίσεις του οι δημοσιογράφοι κρέμονταν από τα χείλη του κυριολεκτικά.

Άριστος οικογενειάρχης, καλός επαγγελματίας, καλός συνάδελφος αφοσιώθηκε με λατρεία στον κινηματογράφο αγνοώντας σχεδόν την μικρή οθόνη, την οποία τίμησε με την παρουσία του ελάχιστες φορές.

Ο Θανάσης Βέγγος γεννήθηκε στο Νέο Φάληρο τον Μάιο του 1927. Το 1948 εξορίστηκε στη Μακρόνησο, όπου έμεινε για δύο χρόνια. Εκεί γνωρίστηκε με τον σκηνοθέτη Νίκο Κούνδουρο, γνωριμία που οδήγησε στην πρώτη του εμφάνιση στο σινεμά το 1954 με την ταινία Μαγική Πόλις του σκηνοθέτη.

Στη συνέχεια έπαιξε μικρούς –αλλά χαρακτηριστικούς ρόλους- σε σημαντικές ταινίες όπως Ο δράκος, Μανταλένα, ο Ηλίας του 16ου, Ποτέ την Κυριακή, ενώ παράλληλα εργάστηκε και ως φροντιστής στα πλατό.

Η συνεργασία του με τον σκηνοθέτη Πάνο Γλυκοφρύδη οδηγεί στον σχηματισμό του αεικίνητου ήρωα που μέσα στα επόμενα χρόνια θα ενσάρκωνε τόσο καλά ο Θανάσης Βέγγος. Το κοινό τον αγαπά μέσα από τις ταινίες Ψηλά τα χέρια, Χίτλερ, Μην είδατε τον Παναή, Πολυτεχνίτης κι ερημοσπίτης και άλλες.

Το 1964 ιδρύει τη δική του εταιρία παραγωγής με τίτλο ΘΒ-Ταινίες Γέλιου. Σε συνεργασία με άλλους σκηνοθέτες ή περνώντας ο ίδιος πίσω από την κάμερα γυρίζει το διάστημα 1965-1967 πολλές αγαπημένες κωμωδίες όπως τα Φανερός Πράκτωρ 000, Ποιος Θανάσης; και άλλες

Ο Θανάσης Βέγγος αποθεώνεται στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης του 1971, με την ταινία του Τι έκανες στον πόλεμο Θανάση; να αποσπά βραβεία κοινού και κριτικών.

Μετά από ένα διάλειμμα επιστρέφει στο σινεμά με την ταινία του Παντελή Βούλγαρη Ήσυχες μέρες του Αυγούστου και Όλα είναι δρόμος, ενώ πρωταγωνίστησε και σε πολλές τηλεοπτικές σειρές.

Συνολικά, ο Θανάσης Βέγγος εμφανίστηκε σε περισσότερες από 125 ταινίες σε όλη τη διάρκεια της καριέρας του.

Την εποχή που γυριζόταν Ο δράκος παντρεύτηκε την Ασημίνα Βέγγου, με την οποία απέκτησε δύο γιους.

ΑΠΕ


ΔΙΑΒΑ-ΖΩΝΤΑΣ με το μολύβι στο χέρι. Το νέο βιβλίο του Γιώργου Ι. Κωστούλα


Αναρτήθηκε από...... energoipoliteskv.blogspot.com

Χθες συνεδρίασε το ΦΟ.Δ.Σ.Α Λοκρίδας

Αναρτήθηκε από...... energoipoliteskv.blogspot.com

Διακήρυξη Δημοπρασίας της Παραλίας Ασπρονερίου

Αναρτήθηκε από..... energoipoliteskv.blogspot.com






Διαβάστε    εδώ   την διακήρυξη Δημοπρασίας της Παραλίας Ασπρονερίου

Πρωτοσέλιδο εφημερίδας "Ημέρα"

Αναρτήθηκε από..... energoipoliteskv.blogspot.com

Πρωτοσέλιδο εφημερίδας "ΛΑΜΙΑΚΟΣ ΤΥΠΟΣ"

Αναρτήθηκε από...... energoipoliteskv.blogspot.com

Πρωτοσέλιδο εφημερίδας "Καθημερινή ΦΘΙΩΤΙΔΑ"

Αναρτήθηκε από..... energoipoliteskv.blogspot.com

Δευτέρα 2 Μαΐου 2011

Λίστες-φωτιά για κατέθετες και φοροφυγάδες

Αναρτήθηκε από..... energoipoliteskv.blogspot.com



Ο Παπακωνσταντίνου επιβεβαίωσε ότι «θα εξεταστεί η επιμήκυνση δανείου»

Λίστες με ονόματα Ελλήνων, που διαθέτουν μεγάλες καταθέσεις σε τράπεζες του εξωτερικού, και ειδικά σε συγκεκριμένη χώρα, έχει το υπουργείο Οικονομικών και πρόκειται να διενεργηθούν διασταυρώσεις για το εάν έχουν καταβληθεί οι αναλογούντες φόροι.

Αυτό ανακοίνωσε ο υπουργός Οικονομικών, Γιώργος Παπακωνσταντίνου, κατά τη συνέντευξη Τύπου για το Εθνικό Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Καταπολέμησης της Φοροδιαφυγής. Ερωτηθείς, δε, εάν στις λίστες συμπεριλαμβάνονται πολιτικοί και για ποια ποσά, ο υπουργός δήλωσε χαρακτηριστικά «μην περιμένετε δράκους».

Ο υπουργός, προανήγγειλε, επίσης, τη δημοσιοποίηση καταλόγων με φορολογούμενους που έχουν ληξιπρόθεσμα χρέη, άνω του ενός έτους και άνω των 150.000 ευρώ. Ενώ, η δημοσιοποίηση καταλόγων με φοροφυγάδες, θα γίνει στο βαθμό που επιτρέπει το θεσμικό και νομοθετικό πλαίσιο της χώρας.

Σύμφωνα με τον κ. Παπακωνσταντίνου, σε περίπου 1,5 μήνα από σήμερα θα είναι έτοιμη η «κάρτα αποδείξεων», που θα απαλλάσσει τον φορολογούμενο από την υποχρέωση συλλογής αποδείξεων δαπανών. Παράλληλα, το υπουργείο επιθυμεί να προχωρήσει σε πρόγραμμα on line σύνδεσης των ταμειακών μηχανών των καταστημάτων με τη Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων.

Εξάλλου, μετά το καλοκαίρι θα αρχίσει και το πρόγραμμα συγχώνευσης ή και κατάργησης των 200 από τις 289 Εφορίες που υπάρχουν στη χώρα, με στόχο την εξοικονόμηση περίπου 3.000 υπαλλήλων τους (2.500 εφοριακοί και 500 διοικητικοί υπάλληλοι).

Με βάση τις έως τώρα μελέτες, που υπολογίζουν την παραοικονομία στην Ελλάδα σε 25%- 35% του ΑΕΠ, ο υπουργός Οικονομικών ανέφερε ότι από τη φοροδιαφυγή χάνονται 10- 15 δισ. ευρώ σε ετήσια βάση. Και πρόσθεσε ότι «η κυβέρνηση θέλει να προχωρήσει τα επόμενα χρόνια σε περαιτέρω μείωση των φορολογικών συντελεστών για φυσικά πρόσωπα και επιχειρήσεις. Για να επιτύχει αυτό, πρέπει να υπάρξουν αποτελέσματα από την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής».

Ο κ. Παπακωνσταντίνου ήταν εκ νέου κατηγορηματικός ότι «δεν πρόκειται να υπάρξει αναδιάρθρωση, δεν πρόκειται να υπάρξει "κούρεμα" του δημοσίου χρέους», ενώ, ερωτηθείς σχετικά, είπε ότι σε ένα μεταγενέστερο διάστημα θα δούμε την καλύτερη διευθέτηση του δανείου των 110 δισ. ευρώ.

Από..... newsbast

Επιμένει στην αναδιάρθρωση η Wall Street Journal

Αναρτήθηκε από ..... energoipoliteskv.blogspot.com


 

 Αναξιόπιστη η Ελλάδα στις αγορές

Οι αγορές δεν πιστεύουν ούτε τους Έλληνες αξιωματούχους ούτε αυτούς της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας σε ό,τι αφορά στις διαβεβαιώσεις τους ότι δεν επίκειται αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους και ότι υπάρχει σχέδιο ώστε να «φτιάξουν» τα χρηματοοικονομικά της Ελλάδας.

Όπως επισημαίνεται σε δημοσίευμα της η Wall Street Journal, σύμφωνα με τη Deutsche Bank, οι τιμές των ελληνικών CDS υποδηλώνουν πιθανότητα 46% για μια αναδιάρθρωση τα επόμενα δύο χρόνια.

Όπως τονίζει ο αρθρογράφος Richard Barley, «οι ευρωπαϊκές τράπεζες είναι εκτεθειμένες στο χρέος της Ελλάδας και χρειάζονται επανακεφαλαιοποίηση», ενώ ενδεχόμενη αναδιάρθρωση θα προκαλούσε επίσης προβλήματα και για την Ιρλανδία και την Πορτογαλία. «Η ορθόδοξη σκέψη είναι ότι η Ευρώπη θα καθυστερήσει την αναδιάρθρωση μέχρι το μέσον του 2013, όταν ο ESM (ευρωπαϊκός μηχανισμός στήριξης) τεθεί σε λειτουργία».

Προσθέτει ακόμη ότι όλα υποδεικνύουν πως η Ελλάδα θα καταφύγει στις αγορές το 2012 αναζητώντας 26,7 δισ. ευρώ σε μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα ομόλογα, αλλά, όπως λέει, με βάση τις σημερινές συνθήκες στις αγορές, οι επενδυτές δεν θα της τα δώσουν.

Η JP Morgan από την πλευρά της επισημαίνει ότι μια τέτοια εξέλιξη θα αυξήσει την έκθεση των χωρών της ευρωζώνης στην Ελλάδα, στα 141,7 δισ. ευρώ μέχρι το τέλος του 2013, ενώ το market dept θα είναι στα 203,1 δισ. ευρώ.

Οι κάτοχοι ομολόγων θα λάβουν πλήρως τα χρήματά τους για το 2012-2013, αντί να δεχθούν το haircut με το οποίο ενδεχομένως θα έρθουν αντιμέτωποι οι Ευρωπαίοι φορολογούμενοι. Εξ ου και το επιχείρημα ότι ο χρόνος αποπληρωμής των χρεών θα πρέπει να επιμηκυνθεί. Αυτό σημαίνει πως οι χρηματοδοτικές ανάγκες της Ελλάδας θα μειωθούν και η ευρωζώνη θα έχει μικρότερη έκθεση το 2013.




Από ....Newsbeast

Το 10ο Ιστορικό Ράλλυ Ακρόπολις στα Καμένα Βούρλα 5 με 8 Μαΐου

Αναρτήθηκε από...... energoipoliteskv.blogspot.com


-Ξεκινά σε πέντε ημέρες με επίκεντρο το ξενοδοχείο Γαλήνη στα Καμένα Βούρλα
-161 αυτοκίνητα από άλλες εποχές, που έχουν γράψει την δική τους ιστορία
-63 αυτοκίνητα στην κατηγορία Sporting και 98 στη Regularity


Πόλος έλξης των φίλων των κλασικών ιστορικών αυτοκινήτων θα είναι και φέτος το "10o Mercedes Benz Ιστορικό Ράλι Ακρόπολις".

Όλα είναι έτοιμα και η εκκίνηση θα γίνει την Πέμπτη 5 Μαΐου στις 18:00 κάτω από την Ακρόπολη, έρχονται Φθιώτιδα όπου με επίκεντρο τα Καμένα Βούρλα θα δώσουν μια τριήμερη μάχη ξυπνώντας μνήμες άλλων εποχών, αφού μιλάμε για αυτοκίμητα, έργα τέχνης περασμένων δεκαετιών.

Στο "10o Mercedes Benz Ιστορικό Ράλι Ακρόπολις" υπάρχουν συνολικά 161 συμμετοχές από τις οποίες οι 63 θα αγωνισθούν στην κατηγορία Sporting και οι 98 στη Regularity.

Υπενθυμίζεται πως στη Sporting το διήμερο ασφάλτινο και το μονοήμερο χωμάτινο σκέλος προσμετρούν ως δύο ξεχωριστοί αγώνες στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ιστορικών Ράλι, με δυνατότητα συμμετοχής είτε μόνο στον ένα είτε και στους δύο. Έτσι, από το σύνολο των συμμετοχών, 55 πληρώματα θα αγωνιστούν στην άσφαλτο και 58 στο χώμα.

Πολλές είναι οι παρουσίες πληρωμάτων από το εξωτερικό, μεταξύ των οποίων και προηγούμενοι νικητές του αγώνα όπως οι Γιάρι Λάακσονεν – Γιάρι Κριστέρι (νικητές το ’04 και ’05) που φέτος συμμετέχουν με ένα Mazda RX7 Rally καθώς και οι Μάρκο Μπιαντζίνι – Εμανουέλε Μπαλντατζίνη (νικητές το ’07 και ’08) με Lancia 037. Φυσικά ο πυρήνας της κατηγορίας έχει και πάλι ελληνικό χρώμα με πολλές σημαντικές συμμετοχές, ικανές για το καλύτερο, μεταξύ των οποίων οι Βασίλης Βελάνης – Γιάννης Βελάνης (Ford Escort RS 1600), Ανδρέας Καροτσιέρης – Παναγιώτης Κατάρας (Porsche 911 RS), Στέφανος Σπάρταλης – Γιώργος Πολυζώης (Ford Escort RS 1600), Κωνσταντίνος Πίτσος – Στέλιος Καραπαπάζης (Toyota Celica 2000GT Rally) κ.ά.

Υψηλό ενδιαφέρον αναμένεται και στη μάχη ακριβείας της κατηγορίας Regularity, όπου κυρίαρχη παρουσία έχουν τα πληρώματα από την Ελλάδα και την Κύπρο. Μεταξύ των συμμετεχόντων θα βρίσκονται οι πρωταθλητές Ευρώπης Γιάννης Κατσανούνης – Μαθιός Μανσόλας ( Porsche 911), ο Κύπριος νικητής του αγώνα το ’06 και ‘08, Στέλιος Βανέζος έχοντας δίπλα του τον Πέτρο Σουτζή (Alfa Romeo Veloce), οι Κύπριοι νικητές το ’09 Σταύρος Σταύρου-Κυριάκος Χριστοδούλου (Ford Escort) καθώς και οι πολύπειροι Κωνσταντίνος Μητρόπουλος – Δημήτρης Μπουνάζος (Fiat 131 Abarth Rallye), Γιώργος Κίκιζας – Θεόδωρος Χαδιός (Porsche 911) κ.α.

Περισσότερες πληροφορίες στην ιστοσελίδα: http://www.historic.acropolisrally.gr/GR/2011/




Διάλυση θα σήμαινε επανίδρυση

Αναρτήθηκε από.... energoipoliteskv.blogspot.com

 Tου Χρηστου Γιανναρα

Tι σημαίνει η έκφραση «κομματικά μυαλά»; Σημαίνει εγκεφαλικές λειτουργίες παθολογικές, σημαίνει πάθηση. Στρεβλώνεται η σκέψη, η κρίση, η αντιληπτικότητα, παγιδεύεται η νοητική ικανότητα στη μονοτροπία του κλειστού κομματικού μικρόκοσμου. Xάνεται η επαφή με την πραγματικότητα, τα γεγονότα και τα αισθητά δεδομένα παραμορφώνονται με τρόπο ψυχεδελικό, συμμορφώνονται με την κομματική ιδιοτέλεια, συγκροτούν ψευδαισθητική εμπειρία. Oχι μόνο τα εφιαλτικά σήμερα της ειδησεογραφίας, η κρατική και οικονομική καταστροφή της χώρας, εισπράττονται σαν διαπιστωτικά αμφιλεγόμενα, αλλά ακόμα και οι δημοσκοπήσεις, η γλώσσα των αριθμών που αποτυπώνουν την έσχατη ανυποληψία των κομμάτων, είναι αδύνατο να διαβαστεί με ρεαλισμό από τους κομματικούς.
Eίμαστε στα χέρια ανθρώπων με χαμένη (ψυχιατρικά) την αίσθηση της πραγματικότητας.
Για τον πρωθυπουργό είναι περιττό και να μιλάμε, ας όψεται όποιο εξωφρενικό πείσμα τον...
προώθησε, με χίλια δυο μηχανεύματα, σε θέσεις ηγετικές – έναν ευγενικό άνθρωπο και τον άφησαν έκθετο σε τέτοιο διασυρμό, ξεγύμνωσαν στα τρίστρατα της υφηλίου μια τόσο κραυγαλέα ανθρώπινη ανεπάρκεια, τόσο κατάφωρη μειονεξία. Kαι δεν υπάρχουν στο κόμμα του μια χούφτα τίμιοι άνθρωποι να αντιδράσουν: να ψυχοπονέσουν και τον αρχηγό τους κι εμάς όλους που ζούμε εφιάλτη. Nα τολμήσουν ανταρσία στο όνομα της κονής, κοινότατης λογικής, στο όνομα της συλλογικής αξιοπρέπειας, της τιμής του ελληνικού ονόματος. Tα καμώματα της κυβέρνησής τους, ακόμα και σε δημοκρατίες της μπανάνας, θα είχαν οδηγήσει την κοινωνική αυτοάμυνα να στήσει έκτακτα δικαστήρια.
Aλλά μοιάζει περιττό να μιλάμε και για τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Eίχαν αναθαρρήσει οι έμφρονες πολίτες όταν με την εκλογή του νικήθηκε κατά κράτος, απωθήθηκε στην πολιτική ανυπαρξία, το μητσοτακικό («ντόρειον») άγος. Kαι σήμερα δημοσκοπούμενοι οι πολίτες απολακτίζουν τον κ. Σαμαρά σε ποσοστό εκτίμησης πιο χαμηλό κι από αυτό που χαρίζουν στην αριβίστικη «μαγκιά» της ηγεσίας του ΛAOΣ. H αναθάρρηση αποδείχθηκε φενάκη. O άνθρωπος δεν επαρκεί για να τολμήσει το ριζοσπαστικά καινούργιο που περιμένει η ελληνική κοινωνία, δεν έχει τη στόφα να διακινδυνεύσει τομές, έστω να απαλλάξει το κόμμα του από τα πρόσωπα που στη συνείδηση των πολιτών ταυτίζουν τη N. Δ. με την ανικανότητα και την αρπαχτική αδηφαγία.
Ποτέ δεν είχαν φτάσει σε τέτοια ύψη τα ποσοστά του πληθυσμού που απορρίπτουν στις δημοσκοπήσεις τα υπάρχοντα κόμματα στο σύνολό τους. Oμως, ο κ. Σαμαράς ούτε αντιλαμβάνεται ούτε και μπορεί να εκμεταλλευθεί την ευκαιρία. «Mία από τα ίδια», απολύτως καμιά διαφοροποίηση από τον σάπιο και αδρανή κομματικό πολτό που του κληροδότησε Kαραμανλής ο βραχύς – το οριστικό πολιτικό τέλος και του σημερινού αρχηγού της N. Δ. εκφράστηκε συμβολικά στην επιτούτου επίσκεψή του για να «συμπαρασταθεί» στον καταδικασμένο και από τα δικαστήρια περιφερειάρχη Kεντρικής Mακεδονίας.
Σκεπτόμενοι, προβληματισμένοι πολίτες συζητούν δυνατότητες να παρακαμφθεί με νόμιμες (δημοκρατικής λογικής) διαδικασίες το χρεοκοπημένο, ανίατο πια πολιτικό μας σύστημα. Nα συγκροτηθεί υπηρεσιακή κυβέρνηση για την επαναδιαπραγμάτευση και διαχείριση του χρέους (των κακουργημάτων υπερδανεισμού) και η ίδια κυβέρνηση να διενεργήσει εκλογές για Συντακτική Eθνοσυνέλευση, καινούργιο Σύνταγμα. Στις σχετικές δημόσιες συζητήσεις μετέχουν οι κορυφαίοι των νομικών θεσμών και της επιστήμης του Δικαίου και απουσιάζει προκλητικά, αμέτοχη στον προβληματισμό, η αξιωματική αντιπολίτευση. Προκαλείται ο κ. Σαμαράς να συναινέσει σε ανάθεση σχηματισμού κυβέρνησης Eθνικής Σωτηρίας στον κ. Aλέκο Παπαδόπουλο (περιοδικό «Hλιαία», τ. Aπριλίου), αλλά καμιά πρόταση αγωνίας δεν τον αγγίζει.
H χρεοκοπία της χώρας και η κρατική διάλυση έχουν, μέχρι στιγμής, ένα φανερό θετικό αποτέλεσμα: Eδειξαν με ενάργεια ότι τα δύο «κόμματα εξουσίας» στη σημερινή Eλλάδα, ΠAΣOK και Nέα Δημοκρατία, ήταν από γεννησιμιού τους κόμματα «μιας χρήσεως». Δημιουργήθηκαν για να εξυπηρετήσουν τις ατομικές φιλοδοξίες των ιδρυτών τους, όχι για να εκφράσουν κοινωνικές τάσεις και επιδιώξεις, όχι για να υπηρετήσουν στόχους και ανάγκες της ελληνικής κοινωνίας.

H N.Δ. ήταν το κομματικό σχήμα που χρειαζόταν ο Kων. Kαραμανλής για να ασκήσει την προσωπική του (ενορμήσεων) πολιτική μετά τη δικτατορία ’67-’74. Hταν σχήμα - όχημα ατομικών πολιτικών αντιλήψεων και φιλοδοξιών, όχι κόμμα αρχών. Ως δήθεν «ιδεολογία» του κόμματος επιστρατεύθηκαν αρχικά και διασκευάζονταν καθ’ οδόν αόριστες ευρηματικές ετικέτες («ριζοσπαστικός φιλελευθερισμός» και άλλα ηχηρά παρόμοια). Tο κόμμα ήταν εκ γενετής ασπόνδυλο, άρριζο (δεν φιλοδοξούσε να συνεχίσει καμιά πολιτική παράδοση), δίχως επεξεργασμένα θεωρητικά θεμέλια της πολιτικής: κοινωνικούς στόχους, ανθρωπολογικές αρχές, εντοπισμό ιθαγενών ιδιαιτεροτήτων στη συγκεκριμένη χώρα και συγκυρία. H αδιαφορία ή ανικανότητα του Kων. Kαραμανλή να αντιληφθεί την αναγκαιότητα κοινωνικού άξονα συνοχής, θα μείνει παροιμιώδης. H χούντα είχε γελοιοπήσει την επίσημη κρατική ιδεολογία, αλλά ο «εθνάρχης» δεν υποψιάστηκε ποτέ την κοινωνική διάλυση που εγκυμονούσε το κενό από την καθαρτική διαπόμπευση.

Aντίστοιχα και το ΠAΣOK ήταν το κομματικό σχήμα που χρειαζόταν ο Aνδρέας Παπανδρέου για να ικανοποιήσει τη δίχως όρια δίψα του για την ηδονή και της εξουσίας. Oύτε εδώ υπήρχαν αρχές ή κοινωνικοί στόχοι. H πολιτική απέβλεπε αποκλειστικά στον εκμαυλισμό των μαζών με παροχές που μεγιστοποιούσαν μια τεχνητή καταναλωτική ευχέρεια, ενώ ταυτόχρονα η δημαγωγική ιδιοφυΐα του αρχηγού κολάκευε τις ευτελείς ενορμήσεις του πλήθους, κατεδαφίζοντας κάθε αξιοκρατική ιεράρχηση με όπλο έναν ηροστράτειο λαϊκισμό καπηλείας της Aριστεράς. Eκ καταγωγής το ΠAΣOK δεν ήταν κόμμα, ήταν κοινωνικό σύμπτωμα, μια λοιμική που οδήγησε την Eλλάδα στο σημερινό ιστορικό της τέλος. Kαταλύτης για τη διαμόρφωση του συμπτώματος ο δαιμονικά «χαρισματικός» ιδρυτής του.

Eίναι τόσο φανερά πανεύκολο για τον Σαμαρά να αναδειχθεί ιστορικός ηγέτης: Aν διαλύσει το κόμμα του, επανιδρύει εξ υπαρχής το πολιτικό μας σύστημα.

Από ...... citypress

Ο Ομπάμα ανακοίνωσε το θάνατο του Οσάμα Μπιν Λάντεν

Αναρτήθηκε από.... energoipoliteskv.blogspot.com


Σύμφωνα με το Reuters ο ηγέτης της Αλ Κάιντα Οσάμα μπιν Λάντεν σκοτώθηκε σε μια μάχη με   δυνάμεις των ΗΠΑ στο Πακιστάν την Κυριακή, και έτσι, αν αληθεύει, τελειώνει μια καταδίωξη περίπου 10 ετών σε όλο τον κόσμο για την εξόντωση του   εγκέφαλου των επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου.

Ο   Μπαράκ Ομπάμα δήλωσε χθες αργά ότι " αποδόθηκε δικαιοσύνη"  και ότι έχει εκλείψει η ηγεσία της ισλαμικής ομάδας που είναι υπεύθυνη για  μια σειρά από θανάσιμες βομβιστικές επιθέσεις σε όλο τον κόσμο.

Μια πηγή προσκείμενη στους Αμερικανούς δήλωσε ότι ο Μπιν Λάντεν είχε πυροβοληθεί στο κεφάλι. Ο θάνατός του επιβεβαιώθηκε ξεχωριστά και από αξιωματούχους στο Πακιστάν.
Για τη στρατιωτική και πολιτική ηγεσία των ΗΠΑ θεωρείται ως η μεγαλύτερη εθνική νίκη ασφαλείας,   από τότε που ανέλαβε καθήκοντα ο Ομπάμα  στις αρχές του 2009, και θα μπορούσε να του δώσει μια πολιτική ώθηση, όπως ο ίδιος επιδιώκει, για την επανεκλογή του το 2012.Ο Ομπάμα μπορεί τώρα να είναι ευκολότερο να περιορίσει  σταδιακά το σχεδόν δεκαετή πόλεμο στο Αφγανιστάν, ο οποίος ξεκίνησε μετά τις 11 του Σεπτεμβρίου του 2001, με τις επιθέσεις στους δίδυμους πύργους   στη Νέα Υόρκη και στην Ουάσινγκτον και προκάλεσαν το θάνατο περίπου 3.000 Αμερικανών.Ο Ομπάμα δήλωσε ότι οι δυνάμεις των ΗΠΑ οδήγησε μια στοχευμένη επιχείρηση που σκότωσε τον Μπιν Λάντεν σε μια περιοχή στα βόρεια   του Ισλαμαμπάντ. Δεν σκοτώθηκαν  Αμερικανοί  στην επιχείρηση και φρόντισαν να αποφύγουν τις απώλειες αμάχων, όπως είπε.
Ο Μπιν Λάντεν και τρεις ενήλικες άνδρες, όπως και ο γιος του Μπιν Λάντεν σκοτώθηκαν μαζί και μια γυναίκα που είχε χρησιμοποιηθεί ως ασπίδα από άνδρα πολεμιστή, δήλωσαν οι αξιωματούχοι.
Η επέμβαση κράτησε περίπου 40 λεπτά. Ένα ελικόπτερο των ΗΠΑ καταστράφηκε λόγω ενός μηχανικού προβλήματος (όπως αναφέρθηκε) αλλά το πλήρωμά του διεσώθη.
Η πράξη αυτή παρακολουθούνται σε πραγματικό χρόνο από το Διευθυντή της CIA Leon Panetta και άλλα στελέχη της CIA, σε μια αίθουσα συσκέψεων στα κεντρικά γραφεία της CIA στο Langley, στη Βιρτζίνια.
Ανώτερα στελέχη της CIA   δήλωσαν  ότι η χθεσινή κατάληξη ήταν απόρροια τετράχρονης παρακολούθησης  ενός από τους έμπιστους  μεταφορείς του και του αδελφού του, και έτσι οδηγήθηκαν τελικά στον Μπιν Λάντεν.
Εντόπισαν τελικά τη διαμονή  των ανδρών, τον Αύγουστο του 2010, και γρήγορα συνειδητοποίησαν ότι  τριώροφο ακίνητο αξίας περ.  1,000,000 δολαρίων δεν μπορούσε να ανήκει στα  δύο άτομα που δεν διακρίνονταν για την οικονομική τους ευμάρεια.Οι αρχές είπαν  ότι το καταφύγιο του  Οσάμα, χτισμένο το 2005, ήταν περίπου οκτώ φορές μεγαλύτερο από άλλα σπίτια στην περιοχή, και βρίσκεται   στο τέλος   ενός στενού χωματόδρομου. Είχε τα χαρακτηριστικά ασφαλείας, συμπεριλαμβανομένων  τοίχων ύψους έξι μέτρων, καλυμμένων με συρματόπλεγμα, εσωτερικοί τοίχοι για επιπλέον προστασία της ιδιωτικής ζωής, καθώς και ότι η  πρόσβαση ελεγχόταν μέσω δύο θυρών ασφαλείας.
Δεν είχε καμία σύνδεση τηλεφώνου ή Internet.

Από .......  activistis

Πρωτοσέλιδο εφημερίδας "σέντρα"

Αναρτήθηκε από..... energoipoliteskv.blogspot.com


Κυριακή 1 Μαΐου 2011

ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΗ ΕΘΝΟΣΥΝΕΛΕΥΣΗ

Αναρτήθηκε από ..... energoipoliteskv.blogspot.com

 του Όθωνα Ιακωβίδη
Η ημερίδα που πριν λίγες μέρες διεξήχθη στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών, με τη συμμετοχή διακεκριμένων επιστημόνων της χώρας, ήταν σίγουρα μία όαση στην έρημο της πνιγηρής πραγματικότητας που  ζούμε τον τελευταίο καιρό.
‘Ένα μέρος της πνευματικής ηγεσίας του τόπου, έδειξε ότι δεν κοιμάται, δεν συμβιβάζεται, δεν προδίδει τα ιδανικά του στην «κονόμα» και  παραμένει αδούλωτο στον δυνάστη που, όχι απλώς έχει επιβάλει την κατοχή του, αλλά βαθαίνει όλο και περισσότερο το μαχαίρι, στο υπογάστριο του ναρκωμένου λαού, αποκαλύπτοντας το πραγματικό πρόσωπό του και την πραγματική ταυτότητά του.
Ο δυνάστης, όμως, αυτός, για να ολοκληρώσει την εργολαβία  που έχει αναλάβει από τους υψηλούς εργοδότες του, είναι υποχρεωμένος να ασελγήσει επάνω στον κοιμισμένο λαό, οπότε και (ελπίζεται ότι) θα τον ξυπνήσει.
Πιστεύεται, λοιπόν, ότι  κατ’ αυτή,  την τελευταία και πιο οδυνηρή πράξη, ο κοιμισμένος (ακόμη) λαός, όχι μόνο θα ξυπνήσει, αλλά θα εξαγριωθεί, εκτός κι αν έχει αλλοτριωθεί τόσο, ώστε να ανεχθεί την «παρά φύσιν» ασέλγεια της κόρης και του γιού του, (γιατί περί αυτού πρόκειται)  αρκεί αυτή να γίνει με αναισθητικό, με ευγένεια και πολιτισμένο τρόπο…. Χωρίς τσιρίδες και ζωώδη βογγητά….. στον καναπέ του σαλονιού…
 Ελπίζοντας, λοιπόν, σ’ αυτό το ξύπνημα, αγωνιζόμαστε και περιμένουμε (εμείς που ξυπνήσαμε λίγο νωρίτερα) το πραγματικό αφεντικό της Δημοκρατίας, ο λαός, να πάρει τα πράγματα στα χέρια του και να αποκαταστήσει τη σαλεμένη τάξη του οίκου του.
Διατηρώντας την ελπίδα αυτή αλλά και συνεχίζοντας τον αγώνα που κάνουμε για να ξυπνήσουμε τον κόσμο από την πλαστή μακαριότητα και ανεκτικότητά του, θα πρέπει να παρατηρήσουμε ότι οι απόψεις των, πραγματικά γενναίων, αυτών επιστημόνων συμπολιτών μας, ήταν αποκαλυπτικές του ειδεχθούς εγκλήματος που συντελείται στη χώρα, αλλά επάνω στο θέμα της απαιτούμενης και αναγκαίας, πλέον, Συντακτικής μεταρρύθμισης, ήταν «μικρότερες» των περιστάσεων. Έμειναν κολλημένες στο περίγραμμα που έχει οριοθετήσει το ταμπού της καθεστώσας κομματοκρατίας. Κανενός η σκέψη δεν πέταξε έξω από το δοτό κάδρο μίας δημοκρατίας που εκφράζεται αποκλειστικά και μόνο μέσα από κόμματα. Κανένας τους δεν προβληματίστηκε και δεν αποτίμησε το τι έχουν προσφέρει τα κόμματα στη σύγχρονη Ελληνική κοινωνία, σε σχέση με το πόσο την έχουν βλάψει. Κανένας τους δεν τόλμησε να πεί την σκληρή (για τα κόμματα και το πολιτικό προσωπικό τους) πραγματικότητα, ότι αυτά γέννησαν, έθρεψαν και γιγάντωσαν τη νοοτροπία του «κυβερνισμού», αυτά δημιούργησαν το «βαθύ κράτος» της Ελλάδας, αυτά είναι η πηγή κάθε δυστυχίας της κοινωνίας μας και η μοναδική αιτία της πτώχευσης, με την εγκαθίδρυση ως υπέρτατο αξίωμα, της νοοτροπίας της κομματοκρατίας, που προτάσσει το κομματικό συμφέρον από το κοινωνικό όφελος και η οποία κατέστη «κρατούσα άποψη» στην καθημερινή πρακτική τους στην άσκηση της εξουσίας τους.
Και κανένας τους (ακόμη) δεν οραματίστηκε, μέσα από την ευκαιρία της Ελληνικής απελευθέρωσης από την τραβεστί* Δημοκρατία που μας καταδυναστεύει και μας κατέστρεψε, τη δημιουργία υποδείγματος και πρωτοπορίας για την απελευθέρωση, όχι μόνο της Ελληνικής, αλλά ολόκληρης της σύγχρονης Δυτικής κοινωνίας από την (οφθαλμοφανή) καταδυνάστευσή της από τη διεθνή Ολιγαρχία του χρήματος, που κυβερνά ολόκληρο τον κόσμο, υπό τον μανδύα της «Αντιπροσωπευτικής /Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας», στην αυθεντία της οποίας όλοι υποτασσόμεθα.
Αλλού περισσότερο και αλλού λιγότερο, με το μπούκωμα της προπαγάνδας και την (μέσω αυτής) κλοπή του «χρόνου αυτεπίγνωσης» των πολιτών, που τον απορροφά και τον εκμηδενίζει το κυνήγι της τεχνητής ανάγκης όλο και μεγαλύτερης κατανάλωσης  άχρηστων και ψυχοφθόρων «προϊόντων», ξεγελούν και ναρκώνουν τους λαούς, τους οποίους δεν αφήνουν  να κάνουν μία, την εξής απλούστατη σκέψη: Είναι δυνατόν να έχουμε Δημοκρατία, όταν ευημερούν λίγοι  και δυστυχούν οι πολλοί, όταν στη Δημοκρατία (εκ του ορισμού της) οι πολλοί αποφασίζουν για το συμφέρον των πολλών και όχι των λίγων;
 Η μη ύπαρξη αντίδρασης (μίας γιγαντιαίας αντίδρασης, πανευρωπαϊκής και παναμερικανικής), είναι η αδιάσειστη απόδειξη ότι το απλό αυτό ερώτημα δεν γεννιέται στο μυαλό μίας «κρίσιμης μάζας» των κοινωνιών εκατοντάδων  εκατομμυρίων πολιτών που διαβιούν στις «δημοκρατικές» κοινωνίες της «Δύσης», διότι αν γεννιόταν, η αυτονόητη απάντησή του θα είχε, ήδη, οδηγήσει σε ανατροπή της ψευδεπίγραφης, υπάρχουσας «Δημοκρατίας» .
Και, αυτή η απόδειξη, αποτελεί το κυριότερο τεκμήριο της αποτελεσματικότητας της προπαγάνδας της παγκόσμιας κυριαρχίας της «Διεθνούς του χρήματος» που εξουσιάζει τη ζωή του πλανήτη, με την θέληση των εξουσιαζόμενων ανθρώπων (!), που γαλουχούνται με μία στρεβλή έννοια της «Δημοκρατίας», ώστε, πιστεύοντας ότι είναι πολιτικά (και οικονομικά) ελεύθεροι, να αποτελούν τα καλολαδωμένα γρανάζια της γιγάντωσης τής εν λόγω Ολιγαρχίας.
Αυτή, όταν τα συμφέροντά της, δηλαδή το χρήμα της, σε κάποιο μέρος κινδυνεύει να χάσει ένα κομμάτι της αξίας του, όπως συμβαίνει σήμερα στη χώρα μας, εμφανίζεται αφτιασίδωτη, αμακιγιάριστη, χωρίς τη μάσκα της Δημοκρατίας, που κρύβει το τερατώδες και αηδιαστικό πρόσωπό της. Παρατάει τα προσχήματα και δείχνει τους κυνόδοντες του βαμπίρ, που διψά αχόρταγα για αίμα/χρήμα (αφού η διάθεση σύμφωνα με τα συμφέροντά της, της ζωής, του αίματος των ανθρώπων, παράγει χρήμα γι’ αυτήν). Ξεγυμνώνει απροκάλυπτα τους υποτακτικούς της (αυτούς που θέλουν να υπηρετήσουν τα συμφέροντά της) από τα πανάκριβα ραμμένα κοστούμια τους, του σοσιαλισμού, του φιλελευθερισμού, του πατριωτισμού και ότι άλλου –ισμού, και τους ντύνει με τη μισητή στολή του απάτριδος και απάνθρωπου ανδρείκελου υποτακτικού της
Και, επειδή έλαχε και σ’ εμάς, τους Έλληνες, να αντικρύσουμε (και να βλέπουμε στην καθημερινή ζωή μας) αυτό το φρικιαστικό πρόσωπο της Διεθνούς Ολιγαρχίας και τα γλοιώδη πρόσωπα των εδώ υποτακτικών της, δηλαδή όλη την ασχήμια του Κακού, είναι η μεγάλη ευκαιρία να δώσουμε μία ακόμη ιστορική μάχη, για λογαριασμό όλης της ανθρώπινης κοινωνίας. Το έχουμε ξανακάνει, στις Θερμοπύλες, στον Μαραθώνα, στην Πίνδο. Το έχουμε κάνει και στη μεγάλη μάχη του Πνευματικού Φωτός της Φιλοσοφίας και της Επιστήμης κατά του Δεισιδαιμονικού Σκότους, το έχουμε κάνει και στη μεγάλη μάχη (που ακόμη συνεχίζεται) της κοινωνικής απελευθέρωσης του ανθρώπου από την καταδυνάστευσή του από τον συνάνθρωπό του, με την εφεύρεση της Δημοκρατίας.
Σε όλες αυτές τις μεγάλες ιστορικές μάχες, με αντίκτυπο την πορεία όλης της ανθρωπότητας  προς τα εμπρός ή προς τα πίσω, έχουμε κερδίσει (όπως το δηλώνει, με κάθε ευκαιρία, η παγκόσμια ανθρώπινη κοινότητα).
Σήμερα, καλούμαστε να ξανασυνταχθούμε για να αντιμετωπίσουμε σε μία νέα μάχη, σε ένα νέο πεδίο σύγκρουσης στον ατελείωτο πόλεμο του Καλού με το Κακό, τον εχθρό της Δημοκρατίας, την Ολιγαρχία, που έχει ανασυνταχθεί και, με τη στρατιά μίας «5ης φάλαγγας» που έχει στρατολογήσει εδώ και πολλά χρόνια και την  έχει προωθήσει στα προκεχωρημένα φυλάκια της ηγεσίας των κοινωνιών,  απειλεί με ουσιαστική εξαφάνιση τη Δημοκρατία, την οποία ήδη έχει αφοπλίσει, σε μεγάλο βαθμό, αλλοτριώνοντάς την.
Ευτυχώς, όσο η Ολιγαρχία είναι υποχρεωμένη να κρύβεται κάτω από τον μανδύα της Δημοκρατίας υπάρχει ακόμη χρόνος αντίστασης.
Αυτό που πρέπει να γίνει, λοιπόν, είναι να δημιουργηθεί το πρώτο ρήγμα στο τείχος της προπαγάνδας που κρύβει και προστατεύει αυτή την «5η φάλαγγα». Και, το προπύργιο που αυτή η προπαγάνδα έχει στήσει ή έχει καταλάβει, είναι η ψευδεπίγραφη «Δημοκρατία», που αποκαλείται «Αντιπροσωπευτική/Κοινοβουλευτική Δημοκρατία».
Αυτή, με τον μηχανισμό των «αντιπροσώπων», δηλαδή των κομμάτων και του πολιτικού προσωπικού αυτών, έχει απομακρύνει τη λαϊκή βούληση από την εξουσία, τοποθετώντας μεταξύ της λαϊκής βούλησης και της εκτέλεσής της, τον ενδιάμεσο μηχανισμό των κομμάτων (χονδρεμπόρων της λαϊκής βούλησης που τη νοθεύουν κατά το δοκούν), ώστε να μπορούν να ασκούν την εξουσία προασπιζόμενοι των συμφερόντων των Ολίγων (στη συνομοταξία των οποίων ανήκουν κι αυτοί), επιφορτισμένοι να παρουσιάζουν το έργο τους αυτό ως λαϊκές κατακτήσεις. Δηλαδή, αυτό που λέει ο λαός, «να πουλάνε φύκια για μεταξωτές κορδέλλες».
Η κατάληψη αυτού του προπύργιου της Ολιγαρχίας, (της «Αντιπροσωπευτικής Δημοκρατίας»), που οδηγεί στο οριστικό ξερίζωμα αυτής της «5ης φάλαγγας» στο διεθνές επίπεδο, μπορεί να γίνει μόνο αν η κοινωνία ενός κράτους δώσει το παράδειγμα, ανατρέποντας αυτή την «Αντιπροσωπευτική Δημοκρατία» και ξεριζώνοντας την «5η φάλαγγα» των δοσίλογων που κατοικοεδρεύει εντός της .
Η ανατροπή αυτή μπορεί να γίνει, όταν στη Βουλή δεν θα έχουν καμία θέση τα κόμματα, αλλά οι βουλευτές θα επιλέγονται με κλήρωση μεταξύ των πολιτών (που θα έχουν κάποια ελάχιστα προσόντα μόρφωσης και ψυχικής υγείας) και κανένας βουλευτής δεν θα μπορεί να κατέχει κάποια θέση στην εκτελεστική Εξουσία (κυβέρνηση), η οποία θα συγκροτείται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, που θα εκλέγεται απ΄ευθείας από τον λαό (Προεδρική Δημοκρατία με κληρωτή Βουλή).
Τα κόμματα θα υπάρχουν ως οργανισμοί πολιτικού προβληματισμού και θεωρίας, αποκλειόμενα με την απ’ ευθείας επαφή τους με την εκτελεστική και νομοθετική εξουσία που έτσι θα ανεξαρτοποιηθούν η μία από την άλλη, ενώ θα πάψει αυτομάτως η εμπορευματοποίηση της πολιτικής ζωής, που τόσα δεινά γεννά, κατά τη διαπραγμάτευση μεταξύ  υποψηφίου και χρηματοδότη του.
Δεν είναι εδώ ο τόπος να αναπτυχθούν όλες οι πτυχές των εκ βάθρων αλλαγών που επιφέρει αυτή η ΠΡΟΤΑΣΗ ΑΜΕΣΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, αλλά πρέπει να τονισθεί, μία, η κυριότερη: Η εξάλειψη των υπαρχόντων ενδιάμεσων μηχανισμών, που σήμερα υπάρχουν μεταξύ της λαϊκής βούλησης και της εκτέλεσής της, είναι η μόνη κίνηση που φέρνει πραγματικά τον λαό στην εξουσία, καθιστώντας τη Βουλή έναν μηχανισμό έκφρασης της ανόθευτης λαϊκής βούλησης και παραγωγής οιωνεί δημοψηφισμάτων, επί κάθε θέματος που θα απασχολεί τη Βουλή.
Αυτή η συγκρότηση της Βουλής, απαλλάσσει την εκτέλεση της λαϊκής βούλησης από τη νόθευσή της (που συμβαίνει σήμερα σε  όλες τις «δημοκρατικές» κοινωνίες) με, λογικά αναμενόμενο, αποτέλεσμα, την εξαφάνιση του «παράδοξου» φαινομένου, η λαϊκή βούληση να στρέφεται κατά των συμφερόντων της.
Αυτή η συγκρότηση της Βουλής, απομονώνει και βγάζει έξω από την πολιτική τούς πάτρωνές της, (τη Διεθνή του πλούτου, με τα κατά τόπους τσιράκια τους) κατεδαφίζοντας την «παράγκα» που έχουν στήσει για να στεγάζει και να επωάζει την «5η φάλαγγα» τους.
Η πρόταση είναι ανατρεπτικά ριζοσπαστική. Είναι όμως ανάλογα δραματική με την κατάσταση που βιώνει η Δημοκρατία (και όχι μόνο η δική μας) και όταν
Για να ριζώσει και να ανθίσει, χρειάζεται το λίπασμα της επιστημονικής σκέψης και υποστήριξης.
Ο σπόρος της ιδέας έπεσε. Αν αξίζει, θα καρπίσει.   
 * τραβεστί : μεταμφιεσμένος
Από .......activista

Η προδοσία της κοινωνίας από το συνδικαλιστικό και φοιτητικό της κίνημα...

Αναρτήθηκε από.......  energoipoliteskv.blogspot.com 
 Σήμερα πρωτομαγιά και με την οικονομική κρίση να αυξάνει ρυθμούς, αναρωτιόμαστε πως θα ήταν η χώρα αν υπήρχε ακομμάτιστος και ανεξάρτητος συνδικαλισμός.

Στην υπανάπτυκτη χώρα μας το συνδικαλιστικό κίνημα δεν είναι αυτόνομο, αλλά ετεροπροσδιοριζόμενο. Το πολιτικό κατεστημένο διαβρώνει το συνδικαλιστικό κίνημα από μέσα. Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιεί....
τόσο τους ίδιους τους ανθρώπους του όσο και τον πελατειακό κάθετο τρόπο οργάνωσής του. Το παλαιοκομματικό κατεστημένο, ιδιαίτερα στις πόλεις, δημιουργεί τα εκτεταμένα δίκτυα πατρωνείας και εκλογικής πελατείας, τα οποία έχει ανάγκη, μέσα από το συνδικαλισμό.

Ο επαγγελματίας συνδικαλιστής στον τόπο μας, σήμερα, για να διατηρήσει τη θέση του, που σημαίνει γι' αυτόν κύρος, κάποια εξουσία, ατομικές διευκολύνσεις, αλλά και προοπτική ανόδου στην πολιτική ελίτ της χώρας, θα πρέπει να έχει την υποστήριξη της ηγετικής φατρίας κάποιου κόμματος. Φυσικά, είναι αυτονόητο ότι έτσι γίνεται υποχείριο της τελευταίας και πειθήνιο εκτελεστικό όργανό της. Ιδιαίτερα τα παραδείγματα πολλών ηγετών συνδικαλιστικών ομάδων που ανήλθαν στα κομματικά κλιμάκια, στην πολιτική, ακόμη και σε κρατικές θέσεις, επηρεάζουν ψυχολογικά και καθιστούν βέβαιη την πρόσδεση της συνδικαλιστικής ηγεσίας στο άρμα κάποιας κομματικής ηγεσίας, με αντίστοιχη «προδοσία» της συνδικαλιστικής οργάνωσης, του συνδικαλιστικού κινήματος, αλλά και της κοινωνίας γενικότερα, η οποία επιμένει, μάταια φυσικά, να θεωρεί το συνδικαλισμό μέσο ελέγχου της αυθαιρεσίας της πολιτικής ηγεσίας του τόπου.

Η συμπεριφορά των συνδικαλιστικών ομάδων, των μόνων ομάδων πλέον που είναι ικανές να προστατέψουν την κοινωνία από το κράτος, με τη σειρά της συμβάλλει στη διαμόρφωση ανάλογης πολιτικής κουλτούρας και για το υπόλοιπο κοινωνικό σώμα. Μιας πολιτικής κουλτούρας συγκεντρωτικής εξουσίας, υποτέλειας και δουλοπρέπειας. Αν δεν υπάρξουν ανακατατάξεις και κυρίως γενικότερες θεσμικές αλλαγές, δεν μπορούμε να περιμένουμε από τα άτομα να αλλάξουν την πολιτική κουλτούρα τους.
Τα ίδια ακριβώς ισχύουν και για το φοιτητικό κίνημα.

Παντού όπου υπήρξαν εναντιώσεις στην πολιτική ελίτ και εξεγέρσεις, αυτές άρχισαν από συνδικαλιστικά και φοιτητικά κινήματα. Εδώ παρατηρούμε ότι και τα δύο αυτά κινήματα έχουν ταχθεί υπέρ του μνημονίου και έχουν λουφάξει, αποκαλύπτοντας πλέον ότι αποτελούν βραχίονες στήριξης του καθεστώτος και όχι δυνάμεις έλέγχου ή ανατροπής του.

Όλοι μας αναρωτιόμαστε γιατί είμαστε κολλημένοι στον καναπέ και δεν σηκωνόμαστε κ.λ.π. Να η απάντηση.
Όταν η κοινωνία προδίδεται από τις δυνάμεις εκείνες από τις οποίες ανέμενε να την προστατέψουν, τότε είναι ακέφαλη και δεν μπορεί να εκδηλωθεί.

Αν λοιπόν δεν υπάρξει ξεσηκωμός από το συνδικαλιστικό και το φοιτητικό κίνημα, θα μείνουμε ασύνδετοι και θα πάμε άπατοι και άκλαυτοι.

Ίσως θα πρέπει να ξεκινήσουμε γρήγορα ένα διαδικτυακό κίνημα, πριν να είναι αργά.